Hastane Anektodları - 1

Çok Yaşlı görünüyorum biliyorum ama sizin düşündüğünüz gibi  bilincimi kaybetmedim henüz. Henüz sizi duyabiliyor, kapalı gözlerimin ardından sizleri görebiliyorum. Daha fazla acı çekmemem için bir sürü ilaç veriyorsunuz. Üstelik vücudum o kadar çok yaralı ki en sağlam damar olarak ayağımın altındakini seçtiniz. Oysa bir bilseniz asıl o ilaçlar hasta yapıyor beni...
Son günlerimin yaklaştığının farkındayım biraz daha bakabileyim sizlere. Yıllardır sizler çalışırken baktığım torunlarımın oyunlarını izlesem olmaz mı yeniden, artık evinizde bana küçük bir yatağınız yok mu, hani iki kardeş paylaşamazdınız ya beni, şimdi istemez mi oldunuz yoksa.


Hey komşular bakmayın kızımın karşımda kazak örerkenki gamsızlığına, kahkahalarına. Elbet kızım da oğlum gibi sever beni, önemser, üzerime titrer. Yavrum ne yapsın çok üzülüyor, annesinin yıllardır sesini duymuyor, şoka girdi annesinin kuzusu biricik annesini yoğun bakımda görünce.. Gelinim de oğlum da sever beni, yurtdışına gezmek için değil iş için gitti ciğerimin paresi. Yoksa durmaz ziyaretime gelirdi o da elbet.


Ahh komşular kapattınız perdenizi bana karşı... İnanın oda arkadaşımın yüzüme kapattığı perde içimi acıtmıyor ama ya sizinki. Sizinki ne bilim canımı acıttı işte, hani yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi, hani beni görmeden, yaptığım çörekleri yemeden yapamazdınız. Şimdi size sorarım, siz de mi beni terkettiniz.... Siz de bir gün düşmez misiniz bu yaman hastalıklara... Ne diye anlamazsınız asıl baki olan bir O'dur...