Ben Kim miyim? PESiMiST, AGRESİF, DEPRESİF, SOSYALİST, EŞ, TEYZE, AŞÇI ve TEMİZLİKÇİ

Haberlerde ya da orda burda duyduğum kötü olayların bir gün benim de başıma geldiğini gördükçe ben olumlu baktığım için tüm olumsuzlukları göremediğim için yaşadığım onca sıkıntı,  farklı bir kültürde farklı insanlara bolca rastladığım içindir ki evlendikten sonra yakama yakışan bir haldir PESiMiST olma.


Dostluğa çok küçük yaşlardan itibaren hissettigim sevgi açlığiyla fazla değer verip karşı tarafa çok fazla anlamlar yükleyip en zor animda bile sevdiklerim dostlarım için yapmayacagim fedakarlık olmadığını bilip karşı taraftan da aynı fedakarlığı ummak ya da küçük bir teşekkür beklemek ve karşılığını alamamak. Bu gibi durumlarda tek yaptığım bana çok acı vereceğini bilsem de o kişiyi hayatimdan çıkarıp anilarda güzel kalmasını sağlamakla AGRESİF oldum.

Beni üzen olaylara gosterdigim sabır. Her şey yolundaymis gibi çok mutluymusum gibi aşırı kahkahalar atip beni en en yakından taniyanlarin anlayabileceği ölçüde çektiğim acı ve sıkıntılar   DEPRESİF olmayı,

İlkokul mezunu bir kişinin yüksek lisans yapmış bir kişiyi kendi beyin hücreleri çerçevesinde alcaltmaya çalışması onu teste tabi tutmasi, sırf baba ya eş parasıyla üstünlük kurmalar, degerli  taşları, altınları, markalı kıyafetleri  ya da son model arabasından başka konuşacak muhabbeti olamayanlar.. bir de gittiği lüks ortamlari ve tanıdığı zengin ya da sanatçı dostları da her konunun icine alakali ya da alakasiz olarak üzerine eklersek tamamdır. Bu tiplerle çok sık karşılaşır olmak SOSYALiST olmamı getirdi.

Önceleri sadece yemek için mutfağa giren öğrenci olduğunda fazlaca duvara tökezleyip aç kalmamak içi  ihtiyaçtan hobi olarak yemek yapan bir tipken evlendikten sonra birinin sorumluluğu almak sen ne pişirirsen pişir teşekkür edip seni yücelten bir eşin varsa sabah kahvaltı sonrası ilk aklıma gelen soru 'bugün ne pisirsem' olduysa, aile büyüklerini ilk defa yemeğe alacağım hafta heyecanima yenik düşüp her şeyi berbat edip eşim tarafından eve ascisi gonderildiyse ben neden güzel yemek yapamıyorum diye sızlanip her gün bir önceki günden daha güzel tarifler bulup kendimi geliştirme çabaları AŞÇI  kimligimi açığa çıkarttı. Kilo almaktan korkma hallerimin yemek yapma güdümü durduramamasi sadece resimlerde kalmış olmasi gibi gibi.. Tek rakibim Türk Hava Yolları :D

E nerdeyse 12 yaşımdan beri teyzeyim zaten. 
Evin en kücügü  olarak dogup en büyük ablamdan bile büyük biriyle evlenip küçük olmanın avantajlarıni sonuna kadar kullanmak ....

Kişiliğimin degisip gelisip oturmasında evlilik olayının fazlaca gün yüzüne çıkması. Nasıl çıkmasın ki soyadim kütük numaram bile değişti ben mi degismeyeyim. 

Evcilik oynarken hep öğretmenlerimi rol model alıp öğretmen olmak...

İlkokulda tanıştığım öğretmenim sayesinde sessizligimi kalemimi konuşturarak yanıtlamayi öğrenmek..

Evde annemin sürekli hasta olması ve ev islerini ablamla paylaşıp bana hep temizliğin kalması ve temizlik sonrası ablam tarafından teftiş edilmek fazlaca çamaşır suyu bağımlısı olmamı gerektirdi. He bir de şu ayna silme meselesi var. Ben aynaları da pırıl pırıl yaptigimi düşünürdüm ablam arkamdan gelip tekrar silerdi. Simdi de pek bir şey değişmedi değişen bir şey var o da artık aynaları güzel silemedigimin farkındayım direk eşime devrediyorum.

Ben buyum işte değerli dostlarım arkadaşlarım ailem ve akrabalarim ve henüz tanismadigim arkadaşım olacak diğer insanlar. Beni bile bile yaklaşın kusurum varsa mazur görün isterim. Kendimi eksigimle fazlamla görgümle ve görgüsüzlügümle fazlaca kabul ediyorum. Sevgilerimle