NİSAN

Lantana Çiçeği
YOL  Al   Meryem

NİSAN

Her başlangıç bir sonuçtur ya da her sonuç bir başlangıç.

Nisan geldi, bahar geldi şöyle bir tazelenmek gerek. Nasıl ki ağaçlar yeniden çiçek açıyorsa, nasıl ki kuşlar yavrularının üstünü baharın güneşiyle kaplıyorsa, nasıl ki hayvanlar yeni tüylerinin çıkmasının heyecanını kumlar üzerinde yatıp yuvarlanarak kutluyorsa insanların da kendini yenilemesi tazelemesi gerek. Şöyle bir geçmişin ağır yükünü üzerinden atıp temizlenmek gerek, ferahlamak gerek, hayatın akışına kapılıp suyun o muazzam sesinin içini huzurla kaplayan rahatlığını duymak gerek.

Sen değil miydin kocaman fiskiyeli havuzun sesini duymak için kulaklarını deldirmenin ve ebevynlerinin seni ilk aldatmacasının ilk güvenmenin acısı pahasına o sesi dinleyip yine de mutlu olan. O günlerden sadece 20 yıl geçti. Büyüdün serpildin. Bir kere bir kere daha aldatıldın, bir kere daha insanlara güvenmenin acısını iliklerine kadar hissettin. Dağa, taşa, ağaçların yeni açan yapraklarına, rüzgara, denize, ellerine, parmak uçlarına şikayet ettin artık bahar zamanı, yenilenme zamanı…. 

Kulağıma bir şarkı geldi ve bu şarkının sözleriyle bu yazımı bitirmek istiyorum.

Güneş her akşam batıp hergün doğuyorsa
Çiçekler solup solup tekrar açıyorsa
En derin yaralar kapanıyorsa
En büyük acılar unutuluyorsa
Neden korkulur hayatta söyleyin bana
(ben neden hep aynı kalayım söyleyin bana)

Elbette bazen çiçek açıp bazen solacağım
Elbette daldan dala konup sonra uçacağım
Elbette bazen hızla dönüp bazen duracağım
Elbette bazen söyleyip bazen susacağım

İnanmadım asla inanamam
Herşeyin bir sonu olduğuna

Candan Erçetin Elbette